Page:Arte or Crafte of Rhethoryke - 1899.djvu/102

100 Singulis ftatibus fui flint argumentorum inueniendorum loci. Proinde ftatus recenfendi funt, & digerendi, lit quocunq^ themate propofito fcias quibus argumenta^di locis utendum fit.

Sunt autem tres ftatus, Coniecturalis, Legitimus & ludicialis.

Coniecturalis ex quaeftione an fit nafcitur, ut cum quaeritur occi- derit ne Aiacem Vlyffes.

De legitimo, & iuridiciali poftea.

Coniecturalium, & in aliis generibus, ut poftea indicabimus mul- tus ufus eft, ideo eius loci diligenter obferuandi funt.

DE EXORDIIS.

Exordiorum ratio in iudiciali genere eadem eft, quae supra. Ordimur enim pro conditione cauffae, uel ab aduerfarii criminatione, uel ab eius pro quo dicimus, commiferatione, qui locus & accufatori & defenfori mire utilis eft. Alias item a noftrae perfonae officio. Alias a iudicis perfona. In promptu funt exempla quibus pro regu- lis utaris.

Narratio in hoc genere eft hiftorica facti commemoratio. Nar- rabit ergo accufator, fparfis in narrationem multis fufpitionibus, quae cauffam adiuuare uideantur.

Ex narratione certam collige fententiam, quam probaturus es, nam rhetores narrationi enumerationem fubiiciunt, quae eorum, de quibus dicturi fumus, propof itio eft, ut pro Milone Cice. poft narra- tionem ait. Nunquid igitur aliud in iudicium uenit / nifi uter utri infidias fecerit? Profecto nihil. Si hie illi, ut ne fit impune : fi ille huic, turn nos scelere foluamur : quo nam igitur pacto probari poteft infidias Miloni feciffe Clodium ? Et hactenus proponit Cicero.

DE CONFIRMATIONE.

Accufatoris confirmatio ab his locis petitur, uoluntate, & potef- tate, fuspicionem enim arguunt haec duo uoluiffe laedere, & potuiffe.

Volvntatis loci duo funt, qualitas personae & cauffa inducens ad fufcipiendum facinus. Huius duo funt loci, impulf io & ratiocinatio.

Impvlfio eft affectus animi, ira, odium, auaricia, aut quaecunq#<? cupiditas.

Ratiocinatio eft, quae a fpe commodorum ducitur. quale primum eft in Miloniana cauffa, ubi probatur Miloni Clodium infidiatum effe, Satis eft quidem in ilia tarn audaci, tarn nefaria belua docere magnaw ei cauffam, magnam fpem in Milonis morte propofitam

�� �