Page:1920 - Engelsch-Nederlandsch Woordenboek DP.pdf/64



* ligging: The house has a southern — = ligt op het Zuiden.


 * Asper, [`asp[e]], subst. spiritus asper.


 * Asperity, [[e]sp`eriti], ruwheid, scherpheid, norschheid.


 * Asperge, [asp`[â]d[vz]] = besprenkelen; ook subst. = Aspergill(um), [|asp[e]d[vz]`il('m)], wijwaterkwast.


 * Asperse, [[e]sp`[â]s], belasteren, bezwalken; besprenkelen: Who dared — my friend's charecter? Asp`e`rsive = lasterlijk; He has cast shameful aspersions on this man = schandelijk belasterd; Aspers`orium = wijwaterbekken.


 * Asphalt, [`asfalt], [[e]sf`alt], asphalt: — pavement; Asph`a`ltic (= —ite): —ic cement; The —ites Lake, [dh|iasf'lt`a`itîzl|e|ik] = Doode Zee.


 * Asphodel, [`asf[e]del], affodil; |Asphod`elian = hemelsch.


 * Asphyxia, e]sf`ik[vs](i)[e; Asph`y`xial, verstikkings - -; Asph`y`xi|ate = doen stikken; Asph|y|xi`ation = verstikking; Asphyxi`ator (koolzuur) bluschapparaat; Asph`y`xy = Asphyxia.


 * Aspic, [`aspik], spijk (gr. lavendel); soort vleesch- of vischspijs. Zie Asp.


 * Aspirant, [[e]sp`a`ir'nt], eerzuchtig; subst. aspirant, kandidaat: Stiff —s = zware concurrenten.


 * Aspirate, [`aspirit], subst. eene geaspireerde letter; spiritus asper; adj. geaspireerd; — verb. ([`aspir|e|it]) aspireeren; Aspir`ation = aspiratie, streven, verlangen; `A`spir|ator = aspirator; Asp`iratory: — organs = ademhalingswerktuigen.


 * Aspire, e]sp`a`i[e, streven, trachten naar (after).


 * Asportation, [|aspöt`e`i[vs]'n], wederrechtelijk ontvoeren van goederen.


 * Asquint, [[e]skw`int] loensch; heimelijk.


 * Ass, [as], ezel, domkop: —es' bridge = het eerste moeielijk vraagstuk (Prop. 5.) in Euclides; iets waarmee een domoor niet terecht kan; To make an — of = voor den mal houden; To make an — of oneself = zich ezelachtig gedragen.


 * Assagai, [`aseg|a|i], assagaai.


 * Assail, [[e]s`e`il], aanvallen, bestormen; —able, aantastbaar; —ant = —er, aanvaller.


 * Assassin, [[e]s`asin], sluipmoordenaar; —ate, vermoorden; Assassin`ation = (sluip)moord.


 * Assault, [[e]s`ôlt], subst. aanval, bestorming; persoonlijk geweld, ordeverstoring, belemmering van ambtenaren; — verb. aanvallen, bestormen, aanranden: Indecent — = aanranding; — at (of) arms = militair assaut; —er, aanvaller.


 * Assay, [[e]s`e`i], subst. onderzoek, toets; de te onderzoeken stof; — verb. onderzoeken, toetsen, keuren, beproeven: — balance = justeerbalans; —-master = essayeur = —er = essayeur.


 * Assemblage, e]s`emblid[vz, verzameling; verbinding; Assemble, [[e]s`emb'l], samenbrengen, vereenigen, vergaderen; Assembly, [[e]s`embli], verzameling, bijeenkomst; wetgevende vergad. (Amerik.); partij, bal (in een kursaal); signaal om te 'verzamelen': The — was blown (sounded); General — =