Page:1920 - Engelsch-Nederlandsch Woordenboek DP.pdf/557



* onjuist: —-fraction = onechte breuk.


 * Impropriate, [impr`o`upri|e|it], zich toeëigenen; kerkelijke inkomsten en bedieningen in handen van leeken stellen; subst. |Impropri`ation = die overdracht, het overgedragene; Impropriator, [impr`o`upri|e|it[e]], die zich rechten toeëigent; leek, die kerkelijke goederen en bedieningen in handen heeft.


 * Impropriety, [|impr[e]pr`a`iiti], ongepastheid, onwelvoegelijkheid, onjuistheid.


 * Improvable, [|impr`ûv[e]b'l], verbeterbaar; Improve, [impr`ûv], verbeteren, volmaken, voordeel trekken, gebruik maken van, aankweeken, herstellen, vermeerderen, verhoogen, beter worden, stijgen: He has —d the occasion = heeft de gelegenheid waargenomen; He was called upon to — the death of three young fishermen = hij werd gevraagd om eene stichtelijke toespraak te houden bij de begrafenis van drie jonge visschers; To — away = verwijderen, verdrijven; That old gate has been —d off the face of the earth = is gelukkig van den aardbodem verdwenen; Some people — on (upon) acquaintance = vallen hoe langer hoe meer mee bij nadere kennismaking; That cannot possibly be —d upon = laat geen verbetering toe; —ment = verbetering, vordering, nuttig gebruik, stijging; —r = verbeteraar; volontair.


 * Improvidence, [impr`ovidens], zorgeloosheid; Improvident, [impr`ovident], zorgeloos.


 * Improvisation, [|improviz`e`i[vs]'n], improvisatie; Improvisator, [impr`oviz|e|it[e]], Improvisatore, [|impr[e]vizat`ôri], improvisator; Improvise, [|impr[e]v`a`iz], [|impr[e]v`îz], improviseeren.


 * Imprudence, [impr`ûd'ns], onvoorzichtigheid; Imprudent, [impr`ûd'nt], onvoorzichtig.


 * Impudence, [`impjûdens], onbeschaamdheid; Impudent, [`impjudent], onbeschaamd; Impud`i`city = Impudence.


 * Impugn, [impj`ûn], bestrijden, weerspreken; —able, [impj`ûn[e]b'l], bestrijdbaar, weerlegbaar; subst. —`ation; —er.


 * Impulse, [`imp[a]ls], Impulsion, [imp`[a]l[vs]'n], aandrang, aandrift, aansporing; stoot; Impulsive, [imp`[a]lsiv], aandrijvend, impulsief; subst. —ness.


 * Impunity, [impj`ûniti], straffeloosheid: With — = straffeloos.


 * Impure, [impj`û[e]], onrein, onzuiver, besmet, vuil, onkuisch; subst. —ness = Impurity, [impj`ûriti].


 * Imputability, [|impjût[e]b`iliti], subst. v. Imputable, [impj`ût[e]b'l], toerekenbaar; Imputation, [|impjût`e`i[vs]'n], beschuldiging, aantijging, verwijt: I will not suffer an — on my brother's character; Impute, [impj`ût], toeschrijven, toerekenen, ten laste leggen (to): Don't — the ill success to me = wijt mij niet; —r.


 * In, [in], prep. en adv. in, op, naar, bij, tehuis; subst. meest mv.; — verb. inbrengen: — the air = in de lucht; The news is — the air = gaat rond; To be — arms = onder de wapenen; — conclusion = tot besluit,