Page:1920 - Engelsch-Nederlandsch Woordenboek DP.pdf/495



* de helft van de uren werkt; —-way = halverwege: —-way house = herberg; —-witted = zwak van denkvermogen, zielig, sukkelig; —-yearly = zesmaandelijks(ch).


 * Halford, [h`alf[e]d].


 * Halibut, [h`alib[a]t], [h`olib[a]t], heilbot; —ter = heilbotvisscher (vaartuig).


 * Halifax, [h`alifaks].


 * Halitus, [h`alit[a]s], adem of damp.


 * Hall, [hôl], groote zaal, vergaderzaal, rechtszaal, eetzaal (universiteiten), maaltijd, gebouw, huis, vestibule: A — = ruimte! uitroep bij de oude gemask. optochten; —-mark = stempel, keur, bewijs van echtheid; ook verb.


 * Hallam, [h`al[e]m].


 * Halleluja, [h|al[e]l(j)`ûj[e]], subst. lofzang; — lass = vrouwelijke heilsoldaat.


 * Halley, [h`ali].


 * Halliard, [h`alj[e]d]. Zie Halyard.


 * Halliwell, [h`aliwel].


 * Hallo(a), [h[e]l`o`u], Halloo, [h[e]l`û], Hallow, [h[e]l`o`u], Hola! Allo! subst. allogeroep; — verb. luid roepen: Do not — before you are out of the wood = men moet geen ho! roepen vóór men over de brug is.


 * Hallow, [h`alou], heiligen, wijden; —-e'en, [h`alou-în], [halou-`în], avond voor Allerheiligen; —mas(s) = Allerheiligen.


 * Hallucination, [h[e]l(j)ûsin`e`i[vs]'n], zinsbedrog, zinsbegoocheling; adj. Hall`ucin|atory.


 * Halm, [hôm]. Zie Haulm.


 * Halo, [h`e`ilou], lichte kring om zon of maan, stralenkrans, heiligenkrans; kring (Med.); — verb. met een krans omgeven.


 * Halt, [hôlt], subst. stilstand (-staan), halt; het kreupel zijn, kreupelheid, ziekte bij schapen; — verb. halt houden, halt roepen, ophouden; kreupelen, mank gaan, aarzelen, dralen, gebrekkig zijn, te kort schieten; adj. kreupel; interj. Halt! To call a — = halt doen houden; To make a short — = even stoppen; They were —ed in the dusk = tot staan gebracht; —ing-place = stopplaats; —ingly = hinkend, langzaam, aarzelend.


 * Halter, [h`ôlt[e]], subst. halster, touw, strop; — verb. een halster aandoen of er mede vastbinden.


 * Halve, [hâv], (in tweeën) deelen. Zie Half.


 * Halyard, [h`alj[e]d], val (scheepst.)


 * Ham, [ham], knieboog of knieholte, dijbeen, schink; ham: —s = billen.


 * Ham, [ham], Cham; Hamite, [h`amait]; Hamitic, [h[e]m`itik], van de nakomelingen van Cham of hunne taal.


 * Hamadryad, [h`am[e]drai[e]d], [h|am[e]dr`a`i[e]d], boomnimf.


 * Hame, [heim], haam.


 * Hamiform, [h`amiföm], [h`e`imiföm], haakvormig.


 * Hamilton, [h`amilt'n].


 * Hamlet, [h`aml[e]t], gehucht, dorpje.


 * Hammer, [h`am[e]], subst. hamer, haan; — verb. hameren, slaan, smeden, met moeite uitwerken, instampen (fig.): — and tongs = met alle kracht, met groot geweld; At — and tongs = op gespannen voet; To bring to the — = onder den hamer