Page:1920 - Engelsch-Nederlandsch Woordenboek DP.pdf/306



* do not wish to — the report of the committee = te kort doen aan; Our objections are partly —ed in the preface = onze bezwaren {{...|4 ondervangen; The beauty of the book is somewhat —ed by that circumstance = aan de schoonheid wordt afbreuk gedaan; Iron looked up through causes, that everybody had often —ed = de prijs van 't ijzer ging omhoog door oorzaken, die iedereen dikwijls als van geen invloed had beschouwd; This grand building —s all other structures out of sight = steekt uit boven alle andere gebouwen (fig.); —able = te disconteeren.


 * Discountenance, [d|isk`a`unt[e]n'ns], subst. koele behandeling, afkeuring; — verb. den moed benemen, afschrikken van, afkeuren, verlegen maken.


 * Discourage, [d|isk`[a]rid[vz]], ontmoedigen, afschrikken; —ment = ontmoediging, beletsel.


 * Discourse, [d|isk`ös], subst. voordracht, redevoering, gesprek, verhandeling, preek; — verb. spreken over, eene redevoering houden, handelen over; onderhouden over: To — music = ten gehoore brengen; He —d the women about their duties = onderhield.


 * Discourteous, [d|isk`[â]t[vs][e]s], [d|isk`öt[vs][e]s], onbeleefd, lomp: Discourtesy, [d|isk`[â]t[e]si], onbeleefdheid, lompheid.


 * Discover, [d|isk`[a]v[e]], ontdekken, openbaren, onderscheiden, toonen: She cannot — hearts from diamonds = zij kent geen harten voor ruiten; He —ed himself as = ontpopte zich als, bleek te zijn; —able = te ontdekken, zichtbaar; —er = ontdekker; —ery = ontdekking.


 * Discoverture, [disk`[a]v[e]t[vs][e]], ongehuwde staat (v. vrouwen).


 * Discredit, [d|iskr`edit], subst. oneer, schande, discrediet, slechte naam; twijfel, ongeloof; — verb. niet gelooven; in minachting brengen; —able = verkeerd, schandelijk.


 * Discreet, [d|iskr`ît], verstandig, oordeelkundig, beleidvol; discreet: He is — = kan een geheim bewaren; subst. —ness.


 * Discrepance, —cy, [diskr`ep'ns(i)], verschil, tegenspraak, inconsequentie; adj. Discr`e`pant.


 * Discrete, [d|iskr`ît], afgescheiden, apart; Discretive, [diskr`îtiv], disjunctief, scheidend.


 * Discretion, [d|iskr`e[vs]'n], bezonnenheid, verstand, takt, discretie: Years of — = jaren des onderscheids; The enemies surrendered at — = op genade of ongenade; That is at your — = tot uw dienst, zooals u verkiest; That is in your — = dat moet ge zelf weten; — is the better part of valour = beter een levende hond dan een doode leeuw; Use your own — = handel naar believen; D|iscr`e`tional = D|iscr`e`tionary = naar believen.


 * Discriminate, [d|iskr`iminit], adj. onderscheidend; — verb. ([diskr`im`in|e|it]) onderscheiden, uitkiezen, kenmerken; Discriminating = karakteristiek; scherpzinnig: — duties = differentiëele rechten; Discrimination, [d|iskr|imin`e`i[vs]'n], onderscheiding, onderscheid, onderscheidingsteeken; {{plainlist/e}}