Page:1920 - Engelsch-Nederlandsch Woordenboek DP.pdf/282



* Declivity, [dikl`iviti], helling, glooiing, schuinte; Decl`i`vitous = schuin, hellend = D|ecl`ivous.


 * Decoct, [dik`okt], afkoken, uittrekken; subst. —ion.


 * Decollate, [dik`oleit], onthalzen; D|ecoll`ation of St. John = 29 Aug.


 * Decolo(u)r(ize), [dik`[a]l[e](r|a|iz)], bleeken, Decolorant, [dik`[a]l[e]r'nt], bleekmiddel; Dec|olor`ation = bleeken, kleurloosheid.


 * Decompose, [d|îk'mp`o`uz], ontbinden, oplossen, ontleden; Decomp`o`site, Dec`o`mposite, veelvoudig samengesteld; Dec|ompos`i`tion = ontbinding.


 * Decompound, [d|ik'mp`a`und], veelvoudig samenstellen of verbinden; ook adj.: A — leaf, flower = een dubbel blad, dubbele bloem.


 * Decorate, [d`ek[e]r|e|it], versieren, optooien; Decoration, [d|ek[e]r`e`i[vs]'n], versiering, sieraad, decoratie: — day = 30 Mei (in Amerika), bestemd tot versiering van de graven der in den burgeroorlog gesneuvelden (1861-1865); D`e`cor|ative = versierend, verfraaiend; D`e`cor|ator = versierder, (decoratie)schilder.


 * Decorous, [dik`ôr[e]s], [d`ek[e]r[a]s], gepast, welvoegelijk; subst. —ness; Decorum, [dik`ôr'm], welvoegelijkheid, decorum.


 * Decoy, [dik`ô`i], subst. lokmiddel, aas, krijgslist; lokeend, eendenkooi; — verb. verlokken, verleiden; —-duck; —-man = kooiker.


 * Decrease, [dikr`îs], [d`îkrîs], subst. afneming, vermindering, het vallen (van het water); — verb. dikrîs, verminderen, (langzaam) afnemen.


 * Decree, [dikr`î], subst. decreet, verordening, voorschrift; gebod, rechterlijke beslissing; — verb. bepalen, vaststellen, beslissen, decreteeren: — nisi, [n`a`isai], voorwaardelijke beslissing (geldig zoolang geen nieuw feit hiermee in strijd blijkt te zijn); To — levies = lichtingen uitschrijven.


 * Decrement, [d`ekrim'nt], achteruitgang, vermindering.


 * Decrepit, [dikr`epit], afgeleefd, gebrekkig.


 * Decrepitate, [dikr`epit|e|it], calcineeren van zouten; subst. Decr|epit`ation.


 * Decrepitude, [dikr`epitjûd], afgeleefdheid, gebrekkigheid.


 * Decrescent, [dikr`es'nt], afnemend; Decrescendo, [d|ikr[e][vs]`endou], decrescendo (Muz.).


 * Decretal, [dikr`ît'l], subst. bevel (vooral pauselijk); adj. tot een decreet behoorend.


 * Decrier, [dikr`a`i[e]], hij die decries; Decry, [dikr`a`i], laken, in discrediet brengen.


 * Decumb, [dik`[a]mb], gaan liggen; Dec`u`mbence = liggende houding; Dec`u`mbent = liggend, bedlegerig.


 * Decuple, [d`ekjup'l], subst. tienvoud; adj. tienvoudig; — verb. vertienvoudigen.


 * Decurrent, [dik`[a]r'nt], afloopend; Decursive, [dik`[â]siv], afloopend.


 * Decussate, [dik`[a]sit], kruisstandig; — verb. [dik`[a]seit], [d`ek[e]seit] = kruiselings snijden.


 * Dedicate, [d`edik|it], adj. toegewijd; — verb. [d`edik|e|it], toewijden, opdragen, wijden; D|edicat|e|e = wien een werk wordt opgedragen; D|edic`ation = toewijding, opdracht; D`e`dic|ator = die opdraagt; D`e`dic|atory = bij wijze van opdracht.