Page:1920 - Engelsch-Nederlandsch Woordenboek DP.pdf/271




 * D. [di], D.; 500 ([=D] 5000); doctor; date, day; died; denarius (= penny); damn; (ook verb.): The big D = groote vloek (D. = Damn); 'd = had, would; D.D. = Divinitatis Doctor; M.D. = Medicinae doctor; D.C.L. = Civilis Legis Doctor; L.L.D. = Legum Doctor; Dec(ember); De(l) = Delaware; Deut(er`o`nomy); Div. = Divide, Dividend, Division, Divisor; D.Lit(t) = Litterarum Doctor; D(ead) L(etter) O(ffice); Do. = Ditto; Doz(en); On the D(ead) Q(uiet) = in strikt vertrouwen; D.T. = Delirium Tremens; Du(t). = Dutch; D(eo) V(olente); Dwt. = Pennyweight; D.W.T. = D(eclined) W(ith) T(hanks) = beleefd afgewezen (van een bijdrage).


 * Dab, [dab], subst. klompje, vlak, klad; tik, pik; schar (ook allerlei platvisch); meester kraan; — verb. zacht kloppen (met een vochtig of zacht werktuig); pikken; bevuilen; clicheeren; adj. knap: He is a — at cricket = knap in; She —bed at her hair with a brush = ging hier en daar even over; —ber = hij die clicheert; tampon; —ster = meester, kraan.


 * Dabble, [d`ab'l], besprenkelen, bevochtigen, plassen; knoeien, liefhebberen: He —d at his forehead with a pocket-handkerchief; He —s in politics = liefhebbert in; —r = knoeier, stumper.


 * Dabchick, [d`abt[vs]|ik], pas uitgekomen kuiken; kuifduiker = Dipchick.


 * Da Capo, [dâk`âp|o|u], Da Capo.


 * Dace, [deis], serpeling of witvisch.


 * Dacia, [d`e`i[vs][e]], Dacië; —n, Dacisch.


 * Dacoit, [dak`ô`it], bandiet, roover (Brit. Ind.); —age, —y = rooverij door —s.


 * Dactyl, [d`aktil], dactylus (— [)] [)]); vinger, teen (anatom.); —ar, —ic, [dakt`ilik], uit dactylen bestaande; een dactylische versregel; —ioglyph, [dakt`ilj[e]gl|if], ringgraveur, inschrift; —ology, [d|aktil`ol[e]d[vz]i], vingerspraak.


 * Daddle, [d`ad'l], waggelen.


 * Dad(dy), [d`ad(i)], paatje; Daddy-long-legs, [d`adil`o[n,]legz], langpoot mug; hooiwagen; langbeenig mensch.


 * Dado, [d`e`idou], [d`âdou], vlakke voorzijde van een voetstuk, soort van lambrizeering.


 * Daedalus, [d`ed[e]l[a]s].


 * Daffodil, [d`af[e]dil], affodil. Zie Asphodel.


 * Daft, [daft], subst. bot van geest, dwaas, gek; subst. —ness.


 * Dagger, [d`ag[e]], subst. dolk, kort zwaard, leesteeken ([symbol: dagger]); — verb. doorsteken: At —s drawn = klaar om te vechten; op hoogst gespannen voet; To look —s at a person = iemand met zijn blikken doorboren; To speak —s to a person = vlijmscherp toespreken; —-plant = Jucca.


 * Daggle, [d`ag'l], door het slijk sleepen, door den modder loopen; —-tail = slordevos, = —-tailed = slordig, bevuild.