Page:1920 - Engelsch-Nederlandsch Woordenboek DP.pdf/1215



* —led = bereisd, ervaren, erratisch: The far —led princess = die een verre reis had gedaan; A much —led man, road; Traveller = reiziger: To tip the — = opsnijden; —'s-joy = clematis, heggeboschdruif; Travelling: — instructors = wandelleeraren.


 * Traversable, [tr`av[e]s[e]b'l], betwistbaar; doortrekbaar, doorwaadbaar; Traverse, [tr`av[e]s], subst. dwarshout of -strik, middelschot, dwarsgang, wederwaardigheid, tegenspoed, koppelkoers (scheepst.), het doorreizen, streek, wending, uitvlucht; adj. dwars; — verb. ronddraaien, draaien, dwars loopen (van paarden b.v.), kruisen, doorkruisen, stroomen (loopen) door, doorgaan; adv. dwarsover; —-sailing = koppelkoers; Traverser = beugel, schuifring.


 * Travesty, [tr`av[e]sti], subst. vermomming, travestie; — verb. parodieeren: The trial degenerated into a — of justice = eene parodie op.


 * Travis, [tr`avis]. Zie Trave.


 * Trawl, [trôl], subst. sleepnet (= —net); — verb. met een sleepnet visschen; Trawler = visschersvaartuig dat met een trawl vischt.


 * Tray, [trei], schenkblad, bakje, tobbe, lade; —-cloth = kleedje onder theeblad.


 * Treacherous, [tr`et[vs][e]r[a]s], verraderlijk; subst. —ness = Treachery, [tr`et[vs][e]ri], verraad, trouweloosheid.


 * Treacle, [tr`îk'l], (suiker)stroop, theriakel; —-stick = strooppil; adj. Treacly.


 * Tread, [tred], subst. stap, trede, schrede, hanetrede; — verb. treden (ook van vogels), trappen, drukken, wandelen, volgen, paren: To — grapes = druiven treden; To — (the) water = water treden; To — in a person's (foot)steps (fig.); He —s on it, —s it under foot = vertrapt het, zet er den voet op; One trod on the heels of the other = de een kwam vlak achter den ander aan; We have trod(den) out the fire = uitgetrapt; —-mill = tredmolen; —er; Treadle, [tr`ed'l], trapper (v. naaimachine, etc.), trede, pedaal, hanetrede; — verb. trappen.


 * Treason, [tr`îz'n], verraad: High — = hoogverraad; —able = verraderlijk; subst. —ableness.


 * Treasure, [tr`e[vz][e]], subst. schat; — verb. vergaren, verzamelen, bewaren als een schat: He —d up all these memories = bewaarde zorgvuldig; —-house = schatkamer; —-seeker = schatgraver; —-trove = gevonden schat; Treasurer = schatmeester: —ship.


 * Treasury, [tr`e[vz][e]ri], schatkamer, schatkist, departement v. financiën (—-department) en de ambtenaren (Het nominale hoofd is the First Lord of the Treasury of Lord High Treasurer, gewoonlijk de Premier. Hem ter zijde staan: The Chancellor of the Exchequer en 3 Lords Commissioners of Junior Lords); —-bill (—-bond, —-note) = schatkistobligatie; —-bench = voorste bank (regeeringsbank), rechts van den Speaker in het House of Commons; —-warrant = schatkistontvangbewijs.