Page:1920 - Engelsch-Nederlandsch Woordenboek DP.pdf/1065



* Slue, [slû], omdraaien (om eene spil).


 * Slug, [sl[a]g], luipaard; (naakte) slak (= —-snail); onregelmatig gevormd stuk metaal als kogel; —-a-bed = langslaper; —gard = luilak; —gish = lui, traag; subst. —gishness.


 * Sluice, [slûs], subst. sluis, sluiswater (inspuit)kraan; — verb. eene sluis openen, laten uitstroomen, bevloeien, spoelen: It is sluicing down = het valt met emmers uit de lucht; —-chamber = kolk; —-door, —-gate = sluisdeur; —-keeper = sluiswachter.


 * Sluit, [slût] = Sluice. (Z. Afr.).


 * Slum, [sl[a]m], subst, slop, achterbuurt, vuil straatje, — verb. de achterbuurten bezoeken: —-born child; The —s of the low London press = de (vuile) kolommen der Londensche vuile kranten; To go —ming = de achterbuurten bezoeken.


 * Slumber, [sl`[a]mb[e]], subst. sluimering; — verb. sluimeren; —er; —ous = slaapwekkend, slaperig.


 * Slump, [sl[a]mp], plotseling dalen van prijzen; — verb. zakken door ijs, in sneeuw, plotseling dalen in prijs: Then the — came = toen kwam de "krach"; A — in the sale of Christmas cards = plotselinge vermindering.


 * Slung, [sl[a][n,]], imperf. en part. perf. van to sling; —-shot = soort ploertendooder (Amer.).


 * Slunk, [sl[a][n,]k], imperf. en p. perf. van to slink.


 * Slur, [sl[^a]], subst. vlek, smet, schandvlek, verwijt, verbindingsteeken (muz.); — verb. bevlekken, besmetten, bezoedelen, losjes overheen loopen, bemantelen, onzuiver uitspreken, slepen (muz.): He cast a — on me = heeft een smet geworpen; She —s her th's; He —red it over = liep er losjes overheen.


 * Slush, [sl[a][vs]], subst. natte half gesmolten sneeuw, weeke modder; smeer; — verb. boenen, smeren; —-lamp = soort vetlamp; —y = slijkerig, modderig, nat.


 * Slut, [sl[a]t], slons, slet, morsebel; —tery = vuilheid, slordigheid; —tish = slordig, morsig, vuil; subst. —tishness.


 * Sluys, [slôis], Sluis.


 * Sly, [slai], sluw, loos: He did it on (by) the — = in 't geniep; —-boots = slimmerd, looze kwant; subst. —ness.


 * Smack, [smak], subst. smaak(je), geur, oppervlakkige ondervinding of kennis, harde slag, klap, klapzoen; smak (schip); — verb. een smaak of geurtje hebben van (met of), een harden klap geven, barsten of kraken, laten knallen, smakken; interj. klets; klap!: To — one's lips; To — a whip = doen knallen; What you say there —s of heresy = riekt naar ketterij.


 * Small, [smôl], subst. het dunne of smalle deel van iets; adj. klein, gering, zwak, fijn, licht, onbeduidend, kleingeestig: — of the back = kruis, lendenstreek; —s eerste examen voor het Bachelorship te Oxf.; (ook = —-clothes); I never felt so — in my life = zoo klein (onbeteekenend, zoo deemoedig); — beer = licht bier: He thinks no — beer of himself = heeft een