Ælfric's Lives of Saints/00pre

usitatam Anglicam sermocinationem, studentes aliis prodesse edificando ad fidem lectione huius narrationis quibus-cumque placuerit huic operi operam dare, siue legendo, seu Audiendo; quia estimo non esse ingratum fidelibus.

Nam memini me in duobus anterioribus libris posuisse passiones uel uitas sanctorum ipsorum, quos gens ista caelebre colit cum ueneratione festi diei, et placuit nobis in isto codicello ordinare passiones etiam uel uitas sanctorum illorum quos non uulgus sed coenobite officiis uenerantur.

Nec tamen plura promitto me scripturum hac lingua, quia nec conuenit huic sermocinationi plura inseri; ne forte despectui habentur margarite christi.

Ideoque reticemus de libro uitæ patrum, in quo multa subtilia habentur quæ non conueniunt aperiri laicis, nec nos ipsi ea quimus implere.

Illa uero que scripturus sum suspicor non offendere audientes, sed magis fide torpentes recreare hortationibus, quia martyrum passiones nimium fidem erigant languentem.

Unum cupio sciri hoc uolumen legentibus, quod nollem alicubi ponere duos imperatores siue cesares in hac narratione simul, sicut in latinitate legimus; sed unum imperatorem in persecutione martyrum ponimus ubique; Sicut gens nostra uni regi subditur, et usitata est de uno rege non de duobus loqui.

Nec potuimus in ista translatione semper uerbum ex uerbo transferre, sed tamen sensum ex sensu, sicut inuenimus in sancta scriptura, diligenter curauimus uertere Simplici et aperta locutione quatinus proficiat Audientibus.

Hoc sciendum etiam quod prolixiores passiones breuiamus uerbis, non adeo sensu, ne fastidiosis ingeratur tedium si tanta prolixitas erit in propria lingua quanta est in latina; et non semper breuitas sermonem deturpat sed multotiens honestiorem reddit.

Non mihi inputetur quod diuinam scripturam nostrae lingue infero, quia arguet me praecatus multorum fidelium et maxime æþelƿerdi ducis et æðelmeri nostri, qui ardentissime nostras interpretationes Amplectuntur lectitando; sed decreui modo quiescere post quartum librum A tali studio, ne superfluus iudicer.

⁊ ic gescge þe leof ·  ic hæbbe nu gegaderod on þyssere béc þæra halgena þroƿunga þe me to onhagode on englisc to aƿendene · for þan þe ðu leof sƿiðost ⁊ æðelmær sƿylcera geƿrita me bædon · ⁊ of handū gelæhton eoƿerne geleafan to getrymmenne · mid þære gerecednysse · þe ge on eoƿrum gereorde næfdon ǽr.

Þu ƿast leof  [þæt @ Skeat] ƿe aƿendon on þam tƿā ærrum bocum þæra halgena þroƿunga ⁊ lif · þe angel-cynn mid freols-dagū ƿurþað.

Nu ge-ƿearð us  ƿe þas bóc be þæra halgena ðroƿungū ⁊ life · gedihton þe mynster-menn mid heora þenungū betƿux him ƿurðiað ·

Sū ƿitega clypode þurh þon̅ halgan gast ⁊ cƿæð · Mirabilis deus in sanctis suis · et cet.

Ƿundorlic is god on his halgū · he sylf forgifð mihte ⁊ strengðe his folce · gebletsod ís hé god.

Ƿe aƿritað fela ƿundra on þissere béc · forþan þe god is ƿundorlic on his halgū sƿa sƿa ƿe ǽr sædon · ⁊ his halgena ƿundra ƿurðiað hine · forþan þe hé ƿorhte þa ƿundra þurh hí.

Ic bidde nu on godes naman gif hƿa þas bóc aƿritan ƿille ·  he hí ƿél gerihte be þære bysne · ⁊ þǽr namare betƿux ne sette þonne ƿe aƿendon ·

·